Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2011

Καταγγελίες για πρωτοφανείς παρανομίες από αστυνομικούς

Τα γεγονότα που καταγγέλλονται εις βάρος αστυνομικών από χθες το μεσημέρι είναι πέραν κάθε φαντασίας: εκτός από απρόκλητες επιθέσεις σε πολίτες, υπάρχουν και καταγγελίες ακόμα και για εν ψυχρώ κλοπές αντικειμένων μεγάλης αξίας (λ.χ. κοσμήματα, συσκευές) από πολίτες κατά τη διάρκεια ερευνών.
Δεν θα πρέπει να μείνει κανένα στέλεχος της αστυνομίας ατιμώρητο για τέτοιες παραβιάσεις. Ας μην περιμένουμε φυσικά από τις άχρηστες πολιτικές ηγεσίες να αναλάβουν κάποιο ρόλο: οι πολίτες πρέπει να αυτενεργήσουν και να χρησιμοποιήσουν τα δικαιώματα που παρέχει ο νόμος. Τα θύματα κλοπών και άλλων παράνομων πράξεων θα πρέπει να καταθέτουν αμέσως αναφορές στο Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας (βλ. εδώ), αλλά και μηνύσεις - εγκλήσεις (στα αστυνομικά τμήματα που έγινε το αδίκημα ή στις υπηρεσίες της Εισαγγελίας με τη συνδρομή δικηγόρου).
Επειδή οι αστυνομικοί καλύπτονται πίσω από την ανωνυμία που ενδεχομένως να αποτελέσει κι ένα λόγο για τους εισαγγελείς να θέσουν τις υποθέσεις στο αρχείο, οι…

Υπέρ του τραπεζικού απορρήτου

Σε αντίθεση με το απόρρητο των επικοινωνιών που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα, το τραπεζικό απόρρητο προβλέπεται από τον κοινό νομοθέτη. Οπότε, εκ πρώτης όψεως, η κατάργησή του δεν θα δημιουργούσε κανένα πρόβλημα από πλευράς συνταγματικού δικαίου.
Είναι όμως ακριβώς έτσι; Στον πυρήνα της καθιέρωσης του τραπεζικού απορρήτου βρίσκεται ο μηχανισμός με τον οποίο διασφαλίζεται η τήρηση ή η άρση του. Σύμφωνα με το σχετικό θεσμικό πλαίσιο, η άρση του τραπεζικού απορρήτου διενεργείται με πράξη λειτουργών της Δικαιοσύνης κι όχι με μια απλή διοικητική πράξη. Ο λόγος είναι προφανής: οι εισαγγελικοί λειτουργοί που επιτρέπεται να παραγγέλλουν την άρση του τραπεζικού απορρήτου είναι εξοπλισμένοι όχι μόνο με νομικές γνώσεις, αλλά και με θεσμική ανεξαρτησία έναντι της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά και με αποστολή την διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων. Η τοποθέτηση εκπροσώπου της δικαστικής λειτουργίας ως εγγυητή του απορρήτου αποτελεί μια θεσμική διασφάλιση ότι η άρση του απορρήτου θα γίνεται από ανεξάρτ…

Αντισυνταγματικές οι φοροδίκες - εξπρές κατά το Διοικητικό Εφετείο

Σύμφωνα με απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, κρίθηκε αντισυνταγματική η τροποποίηση του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας που περιορίζει την αναστολή εκτέλεσης σε φορολογικές και τελωνειακές διαφορές. Το Κράτος προέβη σε αυτήν την τροποποίηση ώστε να εισπράττονται τα σχετικά πρόστιμα κατ' αρχήν και να μην αναστέλλεται η είσπραξή τους εύκολα, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης των διοικητικών δικαστηρίων (βλ. εδώ).
Όμως το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έκρινε ότι ο συγκεκριμένος νομοθετικός φραγμός είναι αντίθετος γιατί περιορίζει υπέρμετρα το συνταγματικό δικαίωμα για δικαστική προστασία (άρθρο 20 του Συντάγματος), αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα σε δίκαιη δίκη (άρθρο 6 Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) καθώς και σε αποτελεσματική προσφυγή (άρθρο 13 Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου).
Έτσι το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι οι δημοσιονομικοί λόγοι δεν επιτρέπουν τέτοιους περιορισμούς στα ατομικά δικαιώματα που θίγουν τον "πυρήνα" τους. Μία σημαντική δι…

Η ψήφος εμπιστοσύνης της Βουλής

Αυτό που διαφοροποιεί το κοινοβουλευτικό σύστημα από άλλες παραλλαγές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας είναι ότι η Κυβέρνηση πρέπει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής. Οι βουλευτές δεν αρκεί να περιορίζονται στο νομοθετικό ή ελεγκτικό τους έργο, πρέπει να έχουν και λόγο για την ανάδειξη και διατήρηση της εκτελεστικής λειτουργίας. Γι' αυτό όλα τα χρόνια στα οποία η αρχή της δεδηλωμένης εμπιστοσύνης της πλειοψηφίας δεν ήταν ένας συνταγματικά κατοχυρωμένος κανόνας, δεν ίσχυε στην Ελλάδα κοινοβουλευτικό σύστημα, αφού ο αρχηγός του κράτους μπορούσε κατά το δοκούν να διορίζει "τους υπουργούς αυτού". Ακόμη κι αν δεν προέρχονταν από πλειοψηφικές κοινοβουλευτικές παρατάξεις. Ακόμη και αν αυτοί ήταν οι κηπουροί του, σύμφωνα με τη "θεωρία" του κηπουρού που δεν αναγνώριζε κανονιστικό χαρακτήρα στην αρχή της δεδηλωμένης.
Η αρχή της δεδηλωμένης παρ' όλο που ακολουθείται από το 1875 ως συνθήκη του πολιτεύματος, γνώρισε νομική κατοχύρωση μόλις το 1927. Ακόμα και…

Οικουμενική κυβέρνηση δεν προβλέπει το Σύνταγμα

Θα πρέπει να δεχθούμε ότι η διαδικασία ανάδειξης και παύσης της Κυβέρνησης είναι μόνο αυτή που περιγράφει (ή που "ανέχεται") το Σύνταγμα. O διορισμός του πρωθυπουργού αποτελεί πράξη που υπάγεται στις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος οφείλει να τηρήσει τους κανόνες που περιέχονται στο άρθρο 37 του Συντάγματος (βλ. εδώ).
Κεντρικός κανόνας του άρθρου 37 είναι ότι πρωθυπουργός ορίζεται ο αρχηγός του απόλυτα πλειοψηφούντος στη Βουλή κόμματος, ενώ αν ένα κόμμα σχετικής πλειοψηφίας (ή μειοψηφίας) δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο ή ο αρχηγός δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, η τυχόν διερευνητική εντολή δίνεται σε αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Η κοινοβουλευτική ομάδα προσδιορίζει επίσης τον πρωθυπουργό σε περίπτωση που αυτός παραιτηθεί/εκλείψει/αδυνατεί για λόγους υγείας να ασκήσει τα καθήκοντά του (άρθρο 38). Άρα ο πρωθυπουργός πρέπει να είναι κατ' αρχήν βουλευτής και να προϊσταται του κόμματος της πλειοψηφούσας κοινοβουλευτικής ομάδας (κάτι π…

Ενεργοποιείστε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις

Υπάρχει ένα μεγάλο κεφάλαιο στην Ελλάδα, το οποίο παραμένει εν πολλοίς αναξιοποίητο: η Κοινωνία των Πολιτών και οι οργανώσεις της. Για πρώτη φορά η καταγραφή τους έγινε από την πρωτοβουλία "ΜΚΟ στο Σύνταγμα", υπό τον συντονισμό αρχικά του εμπνευσμένου Νικήτα Λιοναράκη, η απουσία του οποίου είναι ιδιαίτερα αισθητή σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Είχαν καταγραφεί τότε πάνω από 700 μη κυβερνητικές οργανώσεις, διαφόρων τύπων και μορφών και διαφόρων αντικειμένων. Το γενικό αίτημα ήταν να προβλεφθεί μια συνταγματική διάταξη για την αναγνώριση του ρόλου τους και ουσιαστικά για την συνεργασία κράτους - κοινωνίας των πολιτών στους τομείς του ενδιαφέροντός τους.
Υπάρχει ένας πλούτος συλλογικοτήτων, πολλές από τις οποίες μέσα στα χρόνια έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη εμπειρία, know how και γνώση του αντικειμένου τους και συμμετέχουν ενεργά στην επίλυση προβλημάτων. Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δημιουργήσει σχετικά δίκτυα για τις ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, δημιουργώντας …

Οι ανεξάρτητες αρχές να γίνουν μονοπρόσωπες

Ένας δρόμος για τον εξορθολογισμό της λειτουργίας των ανεξάρτητων αρχών και την εξοικονόμηση σημαντικών δημόσιων πόρων θα ήταν η αναδιάρθρωσή τους σε μονοπρόσωπα όργανα και η κατάργηση των πολυπληθών "ολομελειών" που τις απαρτίζουν. Στην Ελλάδα, μονοπρόσωπες ανεξάρτητες αρχές είναι ο Συνήγορος του Πολίτη και ο Συνήγορος του Καταναλωτή. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, αφού κι αυτός απολαμβάνει θεσμικής αυτοτέλειας.
Από εκεί και πέρα, υπάρχουν πολλές ανεξάρτητες αρχές, οι οποίες λειτουργούν ως συλλογικά όργανα, χωρίς να χρειάζεται.
- Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αποτελείται από έναν πρόεδρο, έναν αντιπρόεδρο, έξι τακτικά και έξι αναπληρωματικά μέλη. Δεν χρειάζεται όλη αυτή η δυσκίνητη ομάδα: στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, η αντίστοιχη Αρχή αποτελείται από έναν Επίτροπο και δύο αναπληρωτές. Έτσι κι αλλιώς η παραγωγική εργασία προέρχεται από το προσωπικό κι όχι από το αποφασίζον όργανο.
- Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασ…

Η πλειοψηφία αδιαφορεί για τη δικαιοσύνη

Υπάρχουν όμως και συλλογικότητες που δεν λειτουργούν με “πλειοψηφικά” κριτήρια. Είναι οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Είναι οι ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, τα σωματεία, οι σύλλογοι, οι αστικές εταιρίες ειδικών σκοπών. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι εκκωφαντικά απούσες τον τελευταίο καιρό από τα δημόσια πράγματα. Ενώ αυτές είναι εκείνες που ιδεατά θα έπρεπε να γεφυρώνουν το χάσμα ανάμεσα στο “χύμα” της πλατείας και το “χυμα” της εξουσίας. Θα περίμενε κανείς, για παράδειγμα, ότι η Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς θα είχε πρωτοστατήσει στο αίτημα για την δημιουργία μιας ανεξάρτητης και με διεθνή εμβέλεια Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, η οποία θα αποκτούσε πρόσβαση σε όλα τα διαθέσιμα κρατικά αρχεία και θα επιτελούσε μια λειτουργία πρωτογενούς λογοδοσίας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο protagon.gr εδώ.

Nέος Έλληνας Ευρωδικαστής

Από τις 18 Μαϊου 2011 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ύστερα από την ολοκλήρωση της θητείας του κ. Χρίστου Ροζάκη, βρίσκεται ως δικαστής ο κ. Λίνος - Αλέξανδρος Σισιλιάνος, για 9ετή θητεία(φωτό). Εδώ μπορείτε να δείτε όλα τα βιογραφικά των δικαστών του ΕΔΔΑ (βλ. εδώ).
Ο κ. Σισιλιάνος είναι καθηγητής διεθνούς δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ υπήρξε μέλος, πρόεδρος και αντιπρόεδρος σε μια σειρά επιτροπών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Συμβούλιο της Ευρώπης και τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών.
Του ευχόμαστε να έχει μια ευδόκιμη θητεία, σε αυτόν τον κορυφαίο θεσμό Δικαιοσύνης στην Ευρώπη, ο οποίος καλείται να επιλύσει μια σειρά από χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους, σε τομείς που το πολιτικό κόστος και η έλλειψη πολιτικής βούλησης δεν επιτρέπουν στους κυβερνώντες να φανούν δίκαιοι.

Ο νέος νόμος για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση

Το σημαντικότερο νομοθέτημα των τελευταίων ετών, όσον αφορά τη διαφάνεια της κρατικής δράσης, είναι αυτό που αφορά το πρόγραμμα "Διαύγεια". Το αμέσως επόμενο είναι ο νέος νόμος για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στο ΦΕΚ, προσβάσιμος εδώ).
Πρόκειται για έναν νόμο - πλαίσιο που κατοχυρώνει ορισμένα βασικά δικαιώματα που διασφαλίζουν ότι η επικοινωνία του πολίτη με τις δημόσιες υπηρεσίες θα μπορεί να γίνεται και μέσω διαδικτύου. Έτσι θεσπίζεται υποχρεώση όλων των δημόσιων υπηρεσιών να διαθέτουν διαδικτυακούς τόπους με βασικές πληροφορίες, αλλά και με τη δυνατότητα για διοικητικές εργασίες, όπως λ.χ. η υποβολή αναφορών από τους πολίτες. Μέχρι σήμερα αυτό ήταν εφικτό μόνο για ελάχιστες υπηρεσίες, όπως η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (βλ. εδώ).
Ανάμεσα στα νέα δικαιώματα είναι και η δυνατότητα του ατόμου να παρακολουθεί την πορεία της υπόθεσής του με τη χρήση του σχετικού κωδικού, ώστε να ενημερώνεται για το στάδιο στο οποίο έχει φτάσει (άρθρο 16).
Σ…

Υπέρ της ισότητας και στις πλατείες

Όχι, ο κύριος Μίκης Θεοδωράκης δεν έχει περισσότερα δικαιώματα από κάθε άλλον πολίτη της χώρας. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε τίτλους ευγενείας, αλλά ούτε και οι ηρωικές ή καλλιτεχνικές περγαμηνές κάποιου καταργούν τους θεσμούς και την δημοκρατία.
Η πρόσβαση στον κοινόχρηστο χώρο είναι δικαίωμα που αναγνωρίζεται σε όλους και συνυπάρχει με το δικαίωμα της συνάθροισης. Αλλά η ρύθμιση των δικαιωμάτων αυτών έχει ανατεθεί σε συγκεκριμένα όργανα, η απόφαση των οποίων δεν ακυρώνεται από μόνη την βούληση του κάθε ιδιώτη.
Ο Δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο θα αποδείξουν τώρα, στα δύσκολα, αν είναι σε θέση να υπηρετήσουν τον θεσμικό τους ρόλο που είναι η προστασία του γενικού συμφέροντος, μη υποκύπτοντας στην αυθαιρεσία απ´ όπου κι αν προέρχεται.

Παράνομη η δημοσίευση στο Διαδίκτυο φερόμενων φοροφυγάδων

Η απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, με την οποία αναγνωρίζεται ότι ήταν παράνομη η ανακοίνωση ονομάτων ιατρών που φέρονται ότι υπέπεσαν σε φορολογικές παραβάσεις είναι ορθή (βλ. εδώ απόφαση 54/2011). Αξίζει να σημειωθεί ότι το γεγονός επισημάνθηκε από τους προσφεύγοντες στην Αρχή πέρσι (καλοκαίρι 2010) ενώ η απόφασή της εκδόθηκε φέτος (Μάιος 2011).
Όσο και να μην αρέσει σε κάποιους, κάθε ενέργεια του Κράτους που αφορά τα προσωπικά στοιχεία των πολιτών, πρέπει να βασίζεται σε μια σαφή νομοθετική διάταξη. Έπρεπε δηλαδή να υπάρχει τουλάχιστον ένας νόμος που να ορίζει τη δημοσίευση των στοιχείων των φερόμενων παραβατών. Διαφορετικά, η πολιτική απόφαση για ανάρτηση στο Διαδίκτυο τέτοιων στοιχείων, δεν βασίζεται στην αρχή της νομιμότητας που πρέπει να διέπει κάθε κρατική δράση. Δεν αρκεί η πολιτική βούληση, πρέπει ένα τέτοιο μέτρο να βασίζεται σε έναν γενικό κανόνα που να είναι προσβάσιμος αλλά και προβλέψιμων συνεπειών, όπως αναφέρει η Αρχή στην απόφασή της. Δεν …

Περηφάνια και προκατάληψη

Στο στόχαστρο των εκδηλώσεων του Athens Pride φέτος, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, με τις απαράδεκτες λογοκριτικές αποφάσεις του. Οι διοργανωτές κατέθεσαν μάλιστα και ένα αίτημα για συνάντηση με τα μέλη της ανεξάρτητης αρχής, το οποίο δεν γνωρίζουμε εάν απαντήθηκε. Εάν όμως δεν απαντήθηκε και δεν απαντηθεί εντος 50 ημερών από την κατάθεσή του, το Athens Pride θα πρέπει να προσφύγει για να λάβει τη σχετική ειδική αποζημίωση που προβλέπει το Σύνταγμα για τις δημόσιες υπηρεσίες που δεν απαντούν σε αιτήματα πολιτών.
Επίσης, η κίνηση όσον αφορά το Ε.Σ.Ρ. για να είναι και ολοκληρωμένη θεσμικά, θα πρέπει να συνοδευτεί από αίτημα ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ώστε να ασκηθεί ο προβλεπόμενος κοινοβουλευτικός έλεγχος στην ανεξάρτητη αρχή, με κατάθεση υπομνήματος όλης της lgbt-φοβικής νομολογίας του Ε.Σ.Ρ. και αίτημα για λογοδοσία. Σε αυτή τη διαδικασία, οι βουλευτές μπορούν να καλέσουν και εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα να καταθέσουν για τα ολισθήματα του Ε.Σ.Ρ.
Βεβα…

Η άμεση δημοκρατία είναι ολοκληρωτισμός

"Δεν μπορούμε να έχουμε πραγματική Δημοκρατία μόνο με την αρχή της πλειοψηφίας, γιατί έτσι θα τραυματιζόταν ανεπίτρεπτα μια σύγχρονη κατακτηση του πολιτισμού: ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ο οποίος αναγνωρίζεται ακόμη και για αντιδημοφιλείς κοινωνικές ομάδες, για μειονότητες, μειοψηφίες, ή ακόμη και για ατομικές περιπτώσεις, όπως ο χειρότερος εγκληματίας, τον οποίο μια Δημοκρατία πρέπει να αντιμετωπίζει με πλήρη αναγνώριση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, αλλιώς έχει αποτύχει η ίδια ως σύστημα. Οι άμεσες εκτελέσεις χωρίς δίκη δεν είναι ίδιον ενός κράτους δικαίου, αλλά ενός περιβάλλοντος στο οποίο απλώς επιβιώνει ο πιο δυνατός. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την δικαιοσύνη, αλλά αποτελεί απλή συγκυρία, τύχη. Στην πραγματική Δημοκρατία, η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ο κανόνας κι οχι η εξαίρεση."
To πλήρες κείμενο στο protagon.gr (κλικ εδώ)